berggids
zelfstandig naamwoord ˈbɛrxɪtsBetekenis
- iemand die mensen in het hooggebergte gidst
- boekwerk dat dient om mensen in het hooggebergte te gidsen
Hoe spreek je berggids uit?
/ˈbɛrxɪts/
Berggids bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| x | acht |
| ɪ | pit |
| t | tak |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| berggidsen | meervoud |
| berggidsje | verkleinwoord, enkelvoud |
| berggidsjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van berg en gids
Woordfamilie van berggids
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| berggidsen | meervoud | berggids |
| berggidsje | verkleinwoord | berggids |
| berggidsjes | verkleinwoord meervoud | berggids |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van berggids zijn vastgelegd.