sleutelbeen
zelfstandig naamwoord ˈsløtəlˌbenBetekenis
- het bot dat het borstbeen met de schouder verbindt
Hoe spreek je sleutelbeen uit?
/ˈsløtəlˌben/
Sleutelbeen bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| l | land |
| ø | deur |
| t | tak |
| ə | de |
| b | bak |
| e | veel |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| sleutelbeenderen, sleutelbenen | meervoud |
| sleutelbeentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| sleutelbeentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘verbinding tussen borstbeen en schouderblad’ voor het eerst aangetroffen in 1645
Woordfamilie van sleutelbeen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| sleutelbeenderen | meervoud | sleutelbeen |
| sleutelbeentje | verkleinwoord | sleutelbeen |
| sleutelbeentjes | verkleinwoord meervoud | sleutelbeen |
| sleutelbenen | meervoud | sleutelbeen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van sleutelbeen zijn vastgelegd.