keen
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈkenBetekenis
- scherp
- enthousiast
- oplettend
Hoe spreek je keen uit?
/ˈken/
Keen bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| e | veel |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- kloof, spleet, scheur
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| keentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| keentjes | verkleinwoord, meervoud |
| kenen | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kenen
- gebiedende wijs van kenen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kenen
Vervoeging van keen
keenhele werkwoord
Woordfamilie van keen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| keentje | verkleinwoord | keen |
| keentjes | verkleinwoord meervoud | keen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van keen zijn vastgelegd.