kween
zelfstandig naamwoord /kʋen/Betekenis
- onvruchtbaar dier dat geslachtskenmerken van beide geslachten bezit, zoals dat kan voorkomen bij runderen, varkens, schapen en geiten
Hoe spreek je kween uit?
/kwen/
Kween bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| w | quiz |
| e | veel |
| n | nek |
zelfstandig naamwoord
- oude, truttige vrouw obsolete, pejorative
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kwenen | meervoud |
Herkomst
De oorspronkelijke betekenis was ‘getrouwde vrouw’, voor het eerst aangetroffen in de 10e eeuw, later in ongunstige zin ‘oud wijf, onvruchtbare vrouw’. In de betekenis van ‘onvruchtbare koe’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1444.
Woordfamilie van kween
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kwenen | meervoud | kween |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kween zijn vastgelegd.