brekebeen
zelfstandig naamwoord ˈbrekəˌbenBetekenis
- iemand die zwakke benen heeft en ze gemakkelijk breekt
- een erg onhandig persoon
Hoe spreek je brekebeen uit?
/ˈbrekəˌben/
Brekebeen bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| r | rood |
| e | veel |
| k | kat |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| brekebeentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| brekebeentjes | verkleinwoord, meervoud |
| brekebenen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van breek ww en been met het invoegsel -e-
Woordfamilie van brekebeen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| brekebeentje | verkleinwoord | brekebeen |
| brekebeentjes | verkleinwoord meervoud | brekebeen |
| brekebenen | meervoud | brekebeen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van brekebeen zijn vastgelegd.