veen
zelfstandig naamwoord /ven/Betekenis
- terreintype, waarvan het karakter wordt bepaald door ophoping van plantenresten onder natte omstandigheden; venen kunnen zowel door grondwater (matige zuurgraad, laagveen) als regenwater (hoge zuurgraad, hoogveen) gevoed worden
- een grondsoort, ontstaan uit dit soort terreinen
Hoe spreek je veen uit?
/ven/
Veen bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| e | veel |
| n | nek |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| veentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| veentjes | verkleinwoord, meervoud |
| venen | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘grondsoort’ voor het eerst aangetroffen in 1103
Woordfamilie van veen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| veentje | verkleinwoord | veen |
| veentjes | verkleinwoord meervoud | veen |
| venen | meervoud | veen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van veen zijn vastgelegd.