paleoceen
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌpalejoˈsenBetekenis
- geologisch tijdperk waarin een grote verscheidenheid van zoogdieren ontstond, eerste tijdvak van het era paleogeen, van 66 tot 56 miljoen jaar geleden
- uit het paleoceen of betrekking hebbend op dat tijdperk
Hoe spreek je paleoceen uit?
/ˌpalejoˈsen/
Paleoceen bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| a | maan |
| l | land |
| e | veel |
| j | ja |
| o | boot |
| s | sok |
| n | nek |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| Vóór 1955 was de spelling Palaeoceen. | |
| Vóór 2006 was de spelling Paleoceen. |
Herkomst
van Frans Paléocène, naam voorgesteld in 1874 door de Franse botanist W.P. Schimper; van Oudgrieks παλαιός (palaiós) "oud" en καινός (kainós) "nieuw", dus: "oudste nieuwe (leven)"
Woordfamilie van paleoceen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| Palaeoceen | woordvorm | paleoceen |
| Paleoceen | neuter | paleoceen |
| paleoceens | woordvorm | paleoceen |
| paleocene | woordvorm | paleoceen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van paleoceen zijn vastgelegd.