mutageen
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌmytaˈɣenBetekenis
- een genotoxische stof die het DNA beschadigt
- wat een genetische verandering teweegbrengt
Hoe spreek je mutageen uit?
/ˌmytaˈxen/
Mutageen bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| y | fuut |
| t | tak |
| a | maan |
| x | acht |
| e | veel |
| n | nek |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mutageentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| mutageentjes | verkleinwoord, meervoud |
| mutagenen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘veranderlijk’ voor het eerst aangetroffen in 1984
Woordfamilie van mutageen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mutageens | woordvorm | mutageen |
| mutageenst | woordvorm | mutageen |
| mutageenste | woordvorm | mutageen |
| mutageentje | verkleinwoord | mutageen |
| mutageentjes | verkleinwoord meervoud | mutageen |
| mutagene | woordvorm | mutageen |
| mutagenen | meervoud | mutageen |
| mutagener | woordvorm | mutageen |
| mutagenere | woordvorm | mutageen |
| mutageners | woordvorm | mutageen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mutageen zijn vastgelegd.