positief
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌpoziˈtifBetekenis
- de stellende trap.
- afdruk die, wat betreft licht en donker, overeenkomt met de werkelijkheid
- deel van een orgel, bestaande uit een aantal bijeenbehorende pijpen (zie b.v. rugpositief)
- welwillend, gunstig
- stellig, zeker
- bevestigend
- aanwezig
- groter dan nul
- met de eigenschap van de pool van een spanningsbron waar de elektronen in verdwijnen (van buiten gezien)
Hoe spreek je positief uit?
/ˌpoziˈtif/
Positief bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| o | boot |
| z | zon |
| i | riet |
| t | tak |
| f | fiets |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| positiefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| positiefjes | verkleinwoord, meervoud |
| positieven | meervoud |
Herkomst
via Middelnederlands positijf en Frans positif bn van Latijn positivus, in de betekenis van ‘stellig’ voor het eerst aangetroffen in 1663 **[2] van Engels positive zn **[3] via Frans positif zn van Latijn positivum zn
Woordfamilie van positief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| positiefje | verkleinwoord | positief |
| positiefjes | verkleinwoord meervoud | positief |
| positiefs | woordvorm | positief |
| positiefst | woordvorm | positief |
| positiefste | woordvorm | positief |
| positieve | woordvorm | positief |
| positieven | meervoud | positief |
| positiever | woordvorm | positief |
| positievere | woordvorm | positief |
| positievers | woordvorm | positief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van positief zijn vastgelegd.