diapositief
zelfstandig naamwoord dijapozi'tifBetekenis
- een in het kader van een fotografisch procédé ontwikkelde film met een lichtgevoelige laag, die een positief beeld geeft dat direct goed zichtbaar geprojecteerd kan worden zijn t.o.v. de werkelijkheid, dia
- druktechniek waarbij de lettervorm is uitgespaard (dus meestal wit is) in een gekleurde achtergrond
Hoe spreek je diapositief uit?
/dijapoziˈtif/
Diapositief bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vijfde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| i | riet |
| j | ja |
| a | maan |
| p | pak |
| o | boot |
| z | zon |
| t | tak |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| diapositiefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| diapositiefjes | verkleinwoord, meervoud |
| diapositieven | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘projectieplaatje’ voor het eerst aangetroffen in 1898
Woordfamilie van diapositief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| diapositiefje | verkleinwoord | diapositief |
| diapositiefjes | verkleinwoord meervoud | diapositief |
| diapositieven | meervoud | diapositief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van diapositief zijn vastgelegd.