instructief
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord /ɪn.strʏk.ˈtif/Betekenis
- naamval die het gebruikte middel aanduidt
- instructies bevattend, leerzaam
Hoe spreek je instructief uit?
/ɪnstrʏkˈtif/
Instructief bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| n | nek |
| s | sok |
| t | tak |
| r | rood |
| ʏ | put |
| k | kat |
| i | riet |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| instructieven | meervoud |
Herkomst
afgeleid van instructie met het achtervoegsel -ief
Woordfamilie van instructief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| instructiefs | woordvorm | instructief |
| instructiefst | woordvorm | instructief |
| instructiefste | woordvorm | instructief |
| instructieve | woordvorm | instructief |
| instructieven | meervoud | instructief |
| instructiever | woordvorm | instructief |
| instructievere | woordvorm | instructief |
| instructievers | woordvorm | instructief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van instructief zijn vastgelegd.