occlusief
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord /ˌɔklyˈsif/Betekenis
- een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal
- afsluitend
Hoe spreek je occlusief uit?
/ˌɔklyˈsif/
Occlusief bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| k | kat |
| l | land |
| y | fuut |
| s | sok |
| i | riet |
| f | fiets |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| occlusiefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| occlusiefjes | verkleinwoord, meervoud |
| occlusieven | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘plofklank’ voor het eerst aangetroffen in 1950
Woordfamilie van occlusief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| occlusiefje | verkleinwoord | occlusief |
| occlusiefjes | verkleinwoord meervoud | occlusief |
| occlusiefs | woordvorm | occlusief |
| occlusiefst | woordvorm | occlusief |
| occlusiefste | woordvorm | occlusief |
| occlusieve | woordvorm | occlusief |
| occlusieven | meervoud | occlusief |
| occlusiever | woordvorm | occlusief |
| occlusievere | woordvorm | occlusief |
| occlusievers | woordvorm | occlusief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van occlusief zijn vastgelegd.