ablatief
zelfstandig naamwoord ɑblaˈtifBetekenis
- de zesde naamval die onder meer de instantie aangeeft waarvan iets uitgaat of vertrekt
Hoe spreek je ablatief uit?
/ɑblaˈtif/
Ablatief bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| b | bak |
| l | land |
| a | maan |
| t | tak |
| i | riet |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ablatieven | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘zesde naamval’ voor het eerst aangetroffen in 1633
Woordfamilie van ablatief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ablatieven | meervoud | ablatief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ablatief zijn vastgelegd.