causatief
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord /kɔuza'tif/Betekenis
- een werkwoord dat aangeeft dat men iets doet of laat gebeuren
- op een oorzaak betrekking hebbend
Hoe spreek je causatief uit?
/kɔuzaˈtif/
Causatief bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| u | boek |
| z | zon |
| a | maan |
| t | tak |
| i | riet |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| causatiefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| causatiefjes | verkleinwoord, meervoud |
| causatieven | meervoud |
Woordfamilie van causatief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| causatiefje | verkleinwoord | causatief |
| causatiefjes | verkleinwoord meervoud | causatief |
| causatiefs | woordvorm | causatief |
| causatiefst | woordvorm | causatief |
| causatiefste | woordvorm | causatief |
| causatieve | woordvorm | causatief |
| causatieven | meervoud | causatief |
| causatiever | woordvorm | causatief |
| causatievere | woordvorm | causatief |
| causatievers | woordvorm | causatief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van causatief zijn vastgelegd.