accusatief
zelfstandig naamwoord ˌɑkysaˈtifBetekenis
- naamval voor het lijdend voorwerp
Hoe spreek je accusatief uit?
/ˌɑkysaˈtif/
Accusatief bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| k | kat |
| y | fuut |
| s | sok |
| a | maan |
| t | tak |
| i | riet |
| f | fiets |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| accusatieven | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘vierde naamval’ voor het eerst aangetroffen in 1605
Woordfamilie van accusatief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| accusatieven | meervoud | accusatief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van accusatief zijn vastgelegd.