fricatief
zelfstandig naamwoord /ˌfrikaˈtif/Betekenis
- een medeklinker die geproduceerd wordt met een gedeeltelijke obstructie ergens in het spraakkanaal
Hoe spreek je fricatief uit?
/ˌfrikaˈtif/
Fricatief bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| f | fiets |
| r | rood |
| i | riet |
| k | kat |
| a | maan |
| t | tak |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| fricatiefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| fricatiefjes | verkleinwoord, meervoud |
| fricatieven | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘wrijvingsmedeklinker’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1912
Woordfamilie van fricatief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| fricatiefje | verkleinwoord | fricatief |
| fricatiefjes | verkleinwoord meervoud | fricatief |
| fricatieven | meervoud | fricatief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van fricatief zijn vastgelegd.