infinitief
zelfstandig naamwoord /ɪɱfini'tif/Betekenis
- het hele werkwoord
Hoe spreek je infinitief uit?
/ɪmfiniˈtif/
Infinitief bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| m | maan |
| f | fiets |
| i | riet |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| infinitiefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| infinitiefjes | verkleinwoord, meervoud |
| infinitieven | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘onbepaalde wijs’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1625
Woordfamilie van infinitief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| infinitiefje | verkleinwoord | infinitief |
| infinitiefjes | verkleinwoord meervoud | infinitief |
| infinitieven | meervoud | infinitief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van infinitief zijn vastgelegd.