lief
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord, bijwoord lifBetekenis
- vriendelijk, zachtaardig
- mooi, fijngebouwd
- de vrouwelijke persoon met wie je verkering hebt
- geliefd
- lijf
Hoe spreek je lief uit?
/lif/
Lief bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| i | riet |
| f | fiets |
zelfstandig naamwoord — neuter
- vrouwelijke persoon met wie je verkering hebt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| liefie | verkleinwoord, enkelvoud |
| liefies | verkleinwoord, meervoud |
| liefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| liefjes | verkleinwoord, meervoud |
| lieveke | verkleinwoord, enkelvoud |
| lievekes | verkleinwoord, meervoud |
| lieven | meervoud |
bijwoord
- vriendelijk, behulpzaam
Herkomst
erfwoord via Middelnederlands lief van Oudnederlands lief / lieva, in de betekenis van ‘bemind, aardig’ voor het eerst aangetroffen in 901
Woordfamilie van lief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| liefie | verkleinwoord | lief |
| liefies | verkleinwoord meervoud | lief |
| liefs | woordvorm | lief |
| liefste | woordvorm | lief |
| lieve | woordvorm | lief |
| lieveke | verkleinwoord | lief |
| lievekes | verkleinwoord meervoud | lief |
| lieven | meervoud | lief |
| lievere | woordvorm | lief |
| lievers | woordvorm | lief |
| lievend | woordvorm | lieven |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van lief zijn vastgelegd.