superlatief
zelfstandig naamwoord ˌsypərlaˈtifBetekenis
- de overtreffende trap (van een bijvoeglijk naamwoord)
Hoe spreek je superlatief uit?
/ˌsypərlaˈtif/
Superlatief bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| y | fuut |
| p | pak |
| ə | de |
| r | rood |
| l | land |
| a | maan |
| t | tak |
| i | riet |
| f | fiets |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- overtreffende trap (van een bijvoeglijk naamwoord)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| superlatiefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| superlatiefjes | verkleinwoord, meervoud |
| superlatieven | meervoud |
Herkomst
via Frans superlatif of direct van Latijn superlativus bn "overtreffend", in de betekenis van ‘overtreffende trap’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1633
Woordfamilie van superlatief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| superlatiefje | verkleinwoord | superlatief |
| superlatiefjes | verkleinwoord meervoud | superlatief |
| superlatieven | meervoud | superlatief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van superlatief zijn vastgelegd.