statief
zelfstandig naamwoord staˈtifBetekenis
- een stabiel onderstel voor een camera, kijker of een ander (optisch) instrument, veelal in draagbare uitvoering met één of drie inklapbare of inschuifbare poten
Hoe spreek je statief uit?
/staˈtif/
Statief bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| a | maan |
| i | riet |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| statiefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| statiefjes | verkleinwoord, meervoud |
| statieven | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘voetstuk’ voor het eerst aangetroffen in 1867
Woordfamilie van statief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| statiefje | verkleinwoord | statief |
| statiefjes | verkleinwoord meervoud | statief |
| statieven | meervoud | statief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van statief zijn vastgelegd.