pap
zelfstandig naamwoord, werkwoord pɑpBetekenis
- substantie die uiterlijk op het gerecht lijkt, maar geen voedsel is
- vader
Hoe spreek je pap uit?
/pɑp/
Pap bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɑ | bad |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- gerecht dat meestal bestaat uit melk die is gebonden met een zetmeelproduct zoals meel Pap (voedsel)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| papje | verkleinwoord, enkelvoud |
| papjes | verkleinwoord, meervoud |
| pappen | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van pappen
- gebiedende wijs van pappen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van pappen
Vervoeging van pap
paphele werkwoord
Alle 1 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| [A] pap | canonical |
Woordfamilie van pap
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| papje | verkleinwoord | pap |
| papjes | verkleinwoord meervoud | pap |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pap zijn vastgelegd.