inquisitie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een rechtbank van de Rooms-Katholieke Kerk, die was belast met de opsporing, het onderzoek en het straffen van 'ketters' (niet-christenen)
- ketterjacht, geloofsvervolging
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| inquisities | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘kerkelijke rechtbank’ voor het eerst aangetroffen in 1560
Woordfamilie van inquisitie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| inquisities | meervoud | inquisitie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van inquisitie zijn vastgelegd.