evidentie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het evident zijn, de grote duidelijkheid, de klaarblijkelijkheid
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| evidenties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘klaarblijkelijkheid’ voor het eerst aangetroffen in 1650
Woordfamilie van evidentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| evidenties | meervoud | evidentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van evidentie zijn vastgelegd.