discontinuïteit
zelfstandig naamwoord dɪskɔntinywi'tɛɪtBetekenis
- plaats waar continuïteit ophoudt, een onderbreking
Hoe spreek je discontinuïteit uit?
/dɪskɔntinywiˈtɛit/
Discontinuïteit bestaat uit zes lettergrepen. De klemtoon ligt op de zesde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
| i | riet |
| y | fuut |
| w | quiz |
| ɛi | trein |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| discontinuïteiten | meervoud |
Herkomst
afgeleid van continu met het voorvoegsel dis- en met het achtervoegsel -iteit
Woordfamilie van discontinuïteit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| discontinuïteiten | meervoud | discontinuïteit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van discontinuïteit zijn vastgelegd.