anciënniteit
zelfstandig naamwoord ˌɑnʃɛniˈtɛitBetekenis
- de periode dat iemand verbonden is aan een bepaalde organisatie
Hoe spreek je anciënniteit uit?
/ˌɑnʃɛniˈtɛit/
Anciënniteit bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| n | nek |
| ʃ | sjaal |
| ɛ | bed |
| i | riet |
| t | tak |
| ɛi | trein |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| anciënniteiten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘ouderdom in rang’ voor het eerst aangetroffen in 1764
Woordfamilie van anciënniteit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| anciënniteiten | meervoud | anciënniteit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van anciënniteit zijn vastgelegd.