winkeldief
zelfstandig naamwoord ˈwɪŋkəlˌdifBetekenis
- iemand die iets steelt in een winkel
Hoe spreek je winkeldief uit?
/ˈwɪŋkəlˌdif/
Winkeldief bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| ə | de |
| l | land |
| d | dak |
| i | riet |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| winkeldiefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| winkeldiefjes | verkleinwoord, meervoud |
| winkeldieven | meervoud |
Herkomst
samenstelling van winkel en dief
Woordfamilie van winkeldief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| winkeldiefje | verkleinwoord | winkeldief |
| winkeldiefjes | verkleinwoord meervoud | winkeldief |
| winkeldieven | meervoud | winkeldief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van winkeldief zijn vastgelegd.