offensief
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌɔfɛnˈsifBetekenis
- een aanvallende actie
- aanvallend
- beledigend
Hoe spreek je offensief uit?
/ˌɔfɛnˈsif/
Offensief bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| f | fiets |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| s | sok |
| i | riet |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- niet militaire aanval figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| offensiefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| offensiefjes | verkleinwoord, meervoud |
| offensieven | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘aanvallend’ voor het eerst aangetroffen in 1587
Woordfamilie van offensief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| offensiefje | verkleinwoord | offensief |
| offensiefjes | verkleinwoord meervoud | offensief |
| offensiefs | woordvorm | offensief |
| offensiefst | woordvorm | offensief |
| offensiefste | woordvorm | offensief |
| offensieve | woordvorm | offensief |
| offensieven | meervoud | offensief |
| offensiever | woordvorm | offensief |
| offensievere | woordvorm | offensief |
| offensievers | woordvorm | offensief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van offensief zijn vastgelegd.