luid
bijvoeglijk naamwoord, werkwoord lœytBetekenis
- veel lawaai producerend
Hoe spreek je luid uit?
/lœyt/
Luid bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| œy | huis |
| t | tak |
Klinkt hetzelfde als luit.
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| luide | verbogen, stellende trap |
| luider | onverbogen, vergrotende trap |
| luidere | verbogen, vergrotende trap |
| luiders | partitief, vergrotende trap |
| luids | partitief, stellende trap |
| luidst | onverbogen, overtreffende trap |
| luidste | verbogen, overtreffende trap |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van luiden
- gebiedende wijs van luiden
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van luiden
Vervoeging van luid
luidhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘hard klinkend’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1285
Woordfamilie van luid
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| luidere | verbogen vergrotende trap | luid |
| luiders | partitieve vergrotende trap | luid |
| luids | partitive, positive | luid |
| luidst | uninflected, superlative | luid |
| luidste | inflected, superlative | luid |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van luid zijn vastgelegd.