kolonel
zelfstandig naamwoord ˌkoloˈnɛlBetekenis
- een hoge militaire rang
Hoe spreek je kolonel uit?
/ˌkoloˈnɛl/
Kolonel bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| o | boot |
| l | land |
| n | nek |
| ɛ | bed |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- een hoge opperofficiersrang, nog net onder de doorgaans hoogste rang van generaal
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kolonelletje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kolonelletjes | verkleinwoord, meervoud |
| kolonels | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘hoofdofficier’ voor het eerst aangetroffen in 1580
Woordfamilie van kolonel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kolonelletje | verkleinwoord | kolonel |
| kolonelletjes | verkleinwoord meervoud | kolonel |
| kolonels | meervoud | kolonel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kolonel zijn vastgelegd.