dubbelspel
zelfstandig naamwoord ˈdʏbəlˌspɛlBetekenis
- partij van twee tegen twee
- situatie waarbij iemand voor twee partijen speelt (- dubbelspion)
Hoe spreek je dubbelspel uit?
/ˈdʏbəlˌspɛl/
Dubbelspel bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ʏ | put |
| b | bak |
| ə | de |
| l | land |
| s | sok |
| p | pak |
| ɛ | bed |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — neuter
- situatie waarbij iemand voor twee partijen speelt (-> dubbelspion)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dubbelspelen | meervoud |
| dubbelspellen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van dubbel en spel
Woordfamilie van dubbelspel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dubbelspelen | meervoud | dubbelspel |
| dubbelspellen | meervoud | dubbelspel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dubbelspel zijn vastgelegd.