bretel
zelfstandig naamwoord brə'tɛlBetekenis
- elk van de draaglinten die moeten belettten dat de broek of rok afzakt
Hoe spreek je bretel uit?
/brəˈtɛl/
Bretel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| r | rood |
| ə | de |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| (bretelletje) | verkleinwoord, enkelvoud |
| (bretelletjes) | verkleinwoord, meervoud |
| bretellen, bretels | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘broekdraagband’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1827.
Woordfamilie van bretel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| bretellen | meervoud | bretel |
| bretelletje | woordvorm | bretel |
| bretelletjes | meervoud | bretel |
| bretels | meervoud | bretel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van bretel zijn vastgelegd.