kok
zelfstandig naamwoord, werkwoord kɔkBetekenis
- iemand die voedsel bereiden|bereidt tot een maaltijd
- iemand die het bereiden van maaltijden als beroep heeft
- coccus
- klomp, klont, kluit
- hoop
- (het) koken, kook
- partij die in een keer gekookt kan worden
- (het) koken
- knot, haarknot
- cokes
- kokkus
- koks
Hoe spreek je kok uit?
/kɔk/
Kok bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die voedsel bereidt tot een maaltijd
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kokje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kokjes | verkleinwoord, meervoud |
| kokkie | verkleinwoord, enkelvoud |
| kokkies | verkleinwoord, meervoud |
| koks | meervoud |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kokje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kokjes | verkleinwoord, meervoud |
| kokken | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kokken
- gebiedende wijs van kokken
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kokken
Vervoeging van kok
kokhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘fazantenhaan’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1551
Woordfamilie van kok
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kokje | verkleinwoord | kok |
| kokjes | verkleinwoord meervoud | kok |
| koks | meervoud | kok |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kok zijn vastgelegd.