epoque
zelfstandig naamwoord /eˈpɔk/Betekenis
- tijdperk van een of meer kenmerkende gebeurtenissen of personen
- moment van een belangrijke gebeurtenis of verandering waarmee een nieuw tijdperk begint
Hoe spreek je epoque uit?
/eˈpɔk/
Epoque bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| p | pak |
| ɔ | bot |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| epoques | meervoud |
| époque |
Herkomst
van Frans époque
Woordfamilie van epoque
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| epoques | meervoud | epoque |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van epoque zijn vastgelegd.