kerkklok
zelfstandig naamwoord ˈkɛrᵊˌklɔkBetekenis
- een bel in de toren van een kerk
Hoe spreek je kerkklok uit?
/ˈkɛrəˌklɔk/
Kerkklok bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| ə | de |
| l | land |
| ɔ | bot |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- uurwerk op een klokkentoren
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kerkklokje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kerkklokjes | verkleinwoord, meervoud |
| kerkklokken | meervoud |
Herkomst
samenstelling van kerk en klok
Woordfamilie van kerkklok
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kerkklokje | verkleinwoord | kerkklok |
| kerkklokjes | verkleinwoord meervoud | kerkklok |
| kerkklokken | meervoud | kerkklok |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kerkklok zijn vastgelegd.