inchoatief
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌɪŋxowaˈtifBetekenis
- werkwoord dat een aanvangende handeling uitdrukt
- een aanvangende handeling aangevend
Hoe spreek je inchoatief uit?
/ˌɪŋxowaˈtif/
Inchoatief bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| x | acht |
| o | boot |
| w | quiz |
| a | maan |
| t | tak |
| i | riet |
| f | fiets |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| inchoatieven | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘werkwoord dat begin van een handeling aangeeft’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1633
Woordfamilie van inchoatief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| inchoatiefs | woordvorm | inchoatief |
| inchoatiefst | woordvorm | inchoatief |
| inchoatiefste | woordvorm | inchoatief |
| inchoatieve | woordvorm | inchoatief |
| inchoatieven | meervoud | inchoatief |
| inchoatiever | woordvorm | inchoatief |
| inchoatievere | woordvorm | inchoatief |
| inchoatievers | woordvorm | inchoatief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van inchoatief zijn vastgelegd.