frictie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het verschijnsel waarbij een weerstandskracht kan ontstaan wanneer twee oppervlakken langs elkaar schuiven, terwijl ze tegen elkaar aan gedrukt worden
- oneenigheid, geschil tussen mensen of groepen van mensen
- gebied tussen fictie en non-fictie in en mengelingen daarvan
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| fricties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘wrijving’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van frictie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| fricties | meervoud | frictie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van frictie zijn vastgelegd.