collectiviteit
zelfstandig naamwoord kɔlɛktivi'tɛɪtBetekenis
- een groep die dusdanig groot is, dat niet alle leden interactie met elkaar hebben, maar waarbij nog wel sprake is van gedeelde waarden, doelen en saamhorigheid
Hoe spreek je collectiviteit uit?
/kɔlɛktiviˈtɛit/
Collectiviteit bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vijfde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| l | land |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| i | riet |
| v | vis |
| ɛi | trein |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| collectiviteiten | meervoud |
Herkomst
afgeleid van collectief en met het achtervoegsel -iteit
Woordfamilie van collectiviteit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| collectiviteiten | meervoud | collectiviteit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van collectiviteit zijn vastgelegd.