annuïteit
zelfstandig naamwoord ɑnywiˈtɛɪtBetekenis
- vaste periodieke (vaak jaarlijkse) uitkering
- vaste periodieke (vaak jaarlijkse) betaling, met name vaste som waar de rente en de aflossing inbegrepen is bij een hypotheek
Hoe spreek je annuïteit uit?
/ɑnywiˈtɛit/
Annuïteit bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| n | nek |
| y | fuut |
| w | quiz |
| i | riet |
| t | tak |
| ɛi | trein |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| annuïteiten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘jaarlijkse uitkering’ voor het eerst aangetroffen in 1736
Woordfamilie van annuïteit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| annuïteiten | meervoud | annuïteit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van annuïteit zijn vastgelegd.