vocatief
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de vijfde naamval waarin een naamwoord staat dat aanduidt tot wie het woord wordt gericht
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vocatieven | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘naamval van de aangesproken persoon, vijfde naamval’ voor het eerst aangetroffen in 1638
Woordfamilie van vocatief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vocatieven | meervoud | vocatief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vocatief zijn vastgelegd.