spraak
zelfstandig naamwoord /sprak/Betekenis
- het vermogen om te spreken
- manier van spreken (van een persoon of groep personen)
- taal
Hoe spreek je spraak uit?
/sprak/
Spraak bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| p | pak |
| r | rood |
| a | maan |
| k | kat |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| spraakje | verkleinwoord, enkelvoud |
| spraakjes | verkleinwoord, meervoud |
| spraken | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘het vermogen te spreken’ voor het eerst aangetroffen in 901
Woordfamilie van spraak
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| spraakje | verkleinwoord | spraak |
| spraakjes | verkleinwoord meervoud | spraak |
| sprake | feminine | spraak |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van spraak zijn vastgelegd.
Afleidingen en samenstellingen
Verwante woorden
- sprake