spraakklank
zelfstandig naamwoordBetekenis
- elk van de geluiden die men met de spraakorganen vormt om zich in taal te uiten
zelfstandig naamwoord — masculine
- elk van de geluiden die men met behulp van het spraakkanaal vormt om zich in gesproken taal te uiten
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| spraakklanken | meervoud |
Herkomst
samenstelling van spraak en klank
Woordfamilie van spraakklank
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| spraakklanken | meervoud | spraakklank |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van spraakklank zijn vastgelegd.