moraal
zelfstandig naamwoord /moˈral/Betekenis
- waarden en normen, wat men denkt over goed en slecht
Hoe spreek je moraal uit?
/moˈral/
Moraal bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| o | boot |
| r | rood |
| a | maan |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- de morele les van een verhaal
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| moraaltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| moraaltjes | verkleinwoord, meervoud |
| moralen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘heersende zeden, zedenleer’ voor het eerst aangetroffen in 1528
Woordfamilie van moraal
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| moraaltje | verkleinwoord | moraal |
| moraaltjes | verkleinwoord meervoud | moraal |
| moralen | meervoud | moraal |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van moraal zijn vastgelegd.