kardinaal
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌkɑrdiˈnalBetekenis
- hoge geestelijke in de hiërarchie van de Rooms-Katholieke Kerk, hij mag deelnemen aan de verkiezing van een nieuwe paus
- voornaamste
Hoe spreek je kardinaal uit?
/ˌkɑrdiˈnal/
Kardinaal bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɑ | bad |
| r | rood |
| d | dak |
| i | riet |
| n | nek |
| a | maan |
| l | land |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- benaming voor vogels uit de geslachten Cardinalis en Pheucticus van de familie van de kardinaalachtigen (Cardinalidae)
- benaming voor vogels uit de familie van de tangaren (Thraupidae)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kardinaaltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kardinaaltjes | verkleinwoord, meervoud |
| kardinalen | meervoud |
Herkomst
met het achtervoegsel -aal van Frans cardinal, in de betekenis van ‘hoogwaardigheidsbekleder in de r.-k. kerk’ voor het eerst aangetroffen in 1265
Woordfamilie van kardinaal
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kardinaals | woordvorm | kardinaal |
| kardinaalst | woordvorm | kardinaal |
| kardinaalste | woordvorm | kardinaal |
| kardinaaltje | verkleinwoord | kardinaal |
| kardinaaltjes | verkleinwoord meervoud | kardinaal |
| kardinale | woordvorm | kardinaal |
| kardinaler | woordvorm | kardinaal |
| kardinalere | woordvorm | kardinaal |
| kardinalers | woordvorm | kardinaal |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kardinaal zijn vastgelegd.