lokaal
bijvoeglijk naamwoord, zelfstandig naamwoord /loˈkal/Betekenis
- plaatselijk, van beperkte omvang
- een ruim vertrek dat voor een bepaald doel gebruikt wordt
Hoe spreek je lokaal uit?
/loˈkal/
Lokaal bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| o | boot |
| k | kat |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| locaal | |
| lokaals | partitief, stellende trap |
| lokaalst | onverbogen, overtreffende trap |
| lokaalste | verbogen, overtreffende trap |
| lokale | verbogen, stellende trap |
| lokaler | onverbogen, vergrotende trap |
| lokalere | verbogen, vergrotende trap |
| lokalers | partitief, vergrotende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘plaatselijk’ voor het eerst aangetroffen in 1570
Woordfamilie van lokaal
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| lokaals | partitive, positive | lokaal |
| lokaalst | uninflected, superlative | lokaal |
| lokaalste | inflected, superlative | lokaal |
| lokaaltje | woordvorm | lokaal |
| lokaaltjes | meervoud | lokaal |
| lokale | verbogen vorm | lokaal |
| lokalen | meervoud | lokaal |
| lokaler | vergrotende trap | lokaal |
| lokalere | verbogen vergrotende trap | lokaal |
| lokalers | partitieve vergrotende trap | lokaal |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van lokaal zijn vastgelegd.