moralist
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die vanuit een morele overtuiging kritiek levert op andere mensen
- humanistisch geestelijk verzorger
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| moralisten | meervoud |
Herkomst
afgeleid van moraal met het achtervoegsel -ist
Woordfamilie van moralist
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| moralisten | meervoud | moralist |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van moralist zijn vastgelegd.