mond
zelfstandig naamwoord [mɔnt]Betekenis
- ingang van het spijsverteringskanaal, hoofdzakelijk gezegd van dit orgaan bij mensen; zowel voor de ingang zelf als de achterliggende holte gebruikt
- opening of ingang van iets
- overgang waar een kleiner water in een groter water uitstroomt
- zeggen
Hoe spreek je mond uit?
/mɔnt/
Mond bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| monden | meervoud |
| mondje | verkleinwoord, enkelvoud |
| mondjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
erfwoord via Middelnederlands mont van Oudnederlands, in de betekenis van ‘holte achter de lippen’ voor het eerst aangetroffen in 698; cognaat met Oudhoogduits mund, Oudfries mūth, Angelsaksisch mūð en Gotisch munþs
Woordfamilie van mond
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| monden | meervoud | mond |
| mondje | verkleinwoord | mond |
| mondjes | verkleinwoord meervoud | mond |
| gemond | woordvorm | monden |
| mondde | woordvorm | monden |
| mondden | woordvorm | monden |
| mondend | woordvorm | monden |
| mondende | woordvorm | monden |
| mondt | woordvorm | monden |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mond zijn vastgelegd.