stront
zelfstandig naamwoord strɔntBetekenis
- uitgescheiden afvalstoffen van mens of dier
- zeer problematische situatie
- versterkt als eerste deel van een samenstelling een negatieve eigenschap die het tweede deel aangeeft
- Sr, strontium.
Hoe spreek je stront uit?
/strɔnt/
Stront bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| r | rood |
| ɔ | bot |
| n | nek |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stronten | meervoud |
| strontje | verkleinwoord, enkelvoud |
| strontjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
erfwoord, ontwikkeld uit Middelnederlands stront, uit Germaans *strunta-, vergelijk Oudfries stront “stront” (modern Fries stront); Engels strunt “staartstomp” (ook geleend in Frans als étron), in de betekenis van “drek” voor het eerst aangetroffen in 1191
Woordfamilie van stront
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stronten | meervoud | stront |
| strontjes | verkleinwoord meervoud | stront |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stront zijn vastgelegd.