blond
bijvoeglijk naamwoord blɔntBetekenis
- een lichte haarkleurvariant
- bier met een licht gele kleur
- blond
- persoon met blond haar; blondje
- helder, klaar, licht
- blond; met blonde haren.
Hoe spreek je blond uit?
/blɔnt/
Blond bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| l | land |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| blonde | verbogen, stellende trap |
| blonder | onverbogen, vergrotende trap |
| blondere | verbogen, vergrotende trap |
| blonders | partitief, vergrotende trap |
| blonds | partitief, stellende trap |
| blondst | onverbogen, overtreffende trap |
| blondste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘met een lichte kleur’ voor het eerst aangetroffen in 1285
Woordfamilie van blond
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| blonde | verbogen vorm | blond |
| blonder | vergrotende trap | blond |
| blonders | partitieve vergrotende trap | blond |
| blonds | partitive, positive | blond |
| blondst | uninflected, superlative | blond |
| blondste | inflected, superlative | blond |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van blond zijn vastgelegd.