hellehond
zelfstandig naamwoord ˈhɛləˌhɔntBetekenis
- de hond die de hel of de onderwereld bewaakt
- bijtgrage, agressieve hond
Hoe spreek je hellehond uit?
/ˈhɛləˌhɔnt/
Hellehond bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɛ | bed |
| l | land |
| ə | de |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — masculine
- mythisch wezen dat de toegang tot de onderwereld bewaakt en onheil brengt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hellehonden | meervoud |
Herkomst
erfwoord via Middelnederlands hellehont van Oudnederlands hellahunt, op te vatten als samenstelling van hel zn en hond zn met het invoegsel -e-
Woordfamilie van hellehond
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hellehonden | meervoud | hellehond |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hellehond zijn vastgelegd.