mond-op-mondbeademing
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een vorm van reanimatie waarbij een patiënt die niet zelfstandig meer ademt lucht in de longen geblazen wordt door de mond op de mond van het slachtoffer te plaatsen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mond-op-mondbeademingen | meervoud |
Herkomst
(samenkoppeling) van mond, op en mond samengesteld met beademing
Woordfamilie van mond-op-mondbeademing
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mond-op-mondbeademingen | meervoud | mond-op-mondbeademing |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mond-op-mondbeademing zijn vastgelegd.